Opublikowano Dodaj komentarz

Borelioza w pigułce

Borelioza (ang. Lyme Disease) jest to wieloukładowa choroba zakaźna, wywołana przez bakterie Borelii. Najczęstszą przyczyną zakażenia jest ukąszenie przez kleszcza. Jest ona bardzo trudna w diagnozowaniu (szczególnie przewlekła) i często mylona z innymi schorzeniami, ponieważ potrafi imitować objawy innych chorób. Skutkiem tego jest fakt, że wiele osób jest leczonych przez lata lub nawet całe życie na choroby, których nie posiadają. Niestety świadomość ludzi na temat tej choroby, jak i wiedza lekarzy w Polsce jest bardzo uboga. W słowniku lekarzy medycyny akademickiej nie istnieje taki termin jak „przewlekła borelioza”.

Borelioza wywoływana nie tylko przez kleszcze

Borelioza najczęściej wywoływana jest przez kleszcze, ale źródłem bakterii mogą być również komary, pchły oraz wszy. Jeszcze kilkanaście lat temu wiedza na temat tej choroby była właściwie znikoma, dzisiaj jednak regularnie wzrasta nasza świadomość dotycząca boreliozy. Wiadomo, że jest to zakaźna choroba wielonarządowa, która może prowadzić nawet do śmierci.

Zwierzęta też chorują

Borelioza, funkcjonująca także pod nazwą choroby z Lyme, jest chorobą charakterystyczną nie tylko dla ludzi, ale również i dla niektórych zwierząt. Najbardziej zagrożonymi terenami w naszym kraju to przede wszystkim Podlasie, Opolszczyzna oraz Mazury – wszędzie tam można się zetknąć z groźnymi dla ludzkiego zdrowia kleszczami.

Sama bakteria boreliozy może przybierać różne postacie. Najczęściej jednak jej zarazki daje się zaobserwować w tkance łącznej oraz mięśniowej, niekiedy również bakterie przenikają do tkanki nerwowej.

Różne stadia boreliozy

Obecnie wyróżnia się trzy stadia boreliozy. Należy wiedzieć, że wczesne wykrycie tej choroby daje szybkie oraz skuteczne leczenie. Pierwsza faza schorzenia to etap infekcji zlokalizowanej i charakteryzuje się wystąpieniem między innymi objawów podobnych do grypy. Druga faza to etap infekcji rozproszonej, który daje się poznać chociażby po problemach ze stawami. Ostatni, etap infekcji przewlekłej, przejawia się w zaburzeniach czucia, zaburzeniach psychicznych, a także w bólach mięśniowo – stawowych.

Osoby chorujące przewlekle na boreliozę, zwykle można podzielić na 3 grupy:

  1. Są źle zdiagnozowani i leczą się na choroby, na które nie chorują (dobrym przykładem jest stwardnienie rozsiane, które często jest mylone z „chorobą z Lyme” (jest to potoczna nazwa boreliozy)
  2. Cierpią na szereg różnych objawów, które ciężko wyjaśnić, dlatego chodzą od lekarza do lekarza, którzy zlecają im najróżniejsze badania (prócz tych na obecność boreliozy) i wszystkie wychodzą w normie. Takim pacjentom zwykle sugeruje się zaburzenia psychiczne i odsyła do psychiatry.
  3. Wpadają na trop boreliozy i diagnozują ją na własną rękę, wykonując odpowiednie badania.

Diagnostyka boreliozy

Diagnoza boreliozy jest prosta jedynie w niektórych przypadkach, mianowicie kiedy występuje charakterystyczny rumień. Wówczas leczenie może zostać podjęte szybko, a rozwój choroby często zostaje skutecznie zatrzymany.

Zdecydowanie trudniej natomiast jest postawić diagnozę u osób, u których rumień wędrujący się nie pojawił. Współczesna medycyna obecnie wykorzystuje kilka metod rozpoznawania boreliozy. Wśród nich są następujące techniki:

  • test ELISA – jest bardzo często stosowany w diagnostyce boreliozy i daje dość skuteczne wyniki. Zadaniem tego badania jest wykrycie tak zwanych przeciwciał IgG oraz IgM we krwi, a właściwie w jej surowicy. Jeśli się one pojawią, wówczas lekarz może zadecydować o leczeniu boreliozy. Nie zawsze jednak test ten jest stuprocentowo skuteczny, dlatego często badanie to łączone jest z innymi badaniami, które potwierdzają lub wykluczają chorobę;
  • test Western-Blot – ma na celu wykrycie antygenów bakterii, które przedostały się do ludzkiego krwiobiegu. Jeśli wynik będzie pozytywny, wówczas lekarz może postawić diagnozę boreliozy;
  • test PCR – polega na powieleniu części DNA bakterii – wynik pozytywny może sugerować, iż mamy do czynienia z boreliozą;
  • Od niedawna wymienia się jeszcze jedną metodę diagnozowania boreliozy, mianowicie poddawanie badaniu kleszcza, który został wyciągnięty ze skóry. Badanie to wykonywane jest jednak wciąż stosunkowo rzadko. Nie wszystkie laboratoria przeprowadzają takie badania, między innymi z racji kosztów.

Warto wspomnieć o metodach diagnostycznych, które oferuje medycyna naturalna (nazywana przez niektórych alternatywną):

  • badanie biorezonansem – metoda bardzo kontrowersyjna w świecie oficjalnej medycyny, jednak warto o niej wspomnieć, gdyż mimo to posiada duże grono zwolenników.

Profilaktyka boreliozy

Chcąc ochronić się przed boreliozą, na pewno warto podjąć działania profilaktyczne, zwłaszcza, że znacznie łatwiej jest obronić się przed chorobą przenoszoną przez kleszcze, niż później ją leczyć. Rozpoznanie boreliozy nie zawsze bywa łatwe, dlatego zwracajmy uwagę na zapobieganie temu schorzeniu.

Najlepszym działaniem profilaktycznym jest unikanie kleszczy. Musimy wiedzieć, że na ataki tych pajęczaków najbardziej jesteśmy narażeni w okresie od czerwca do listopada. W tym czasie nie wybierajmy się w miejsca, które są szczególnie chętnie atakowane przez kleszcze. A jeśli już czeka nas wyprawa do lasy czy na działkę, koniecznie załóżmy na siebie odpowiedni strój, który ochroni nas przed ukąszeniem kleszcza.

Oprócz unikania tego rodzaju miejsc, postaraj się również zaopatrzyć w specjalne preparaty, które będą odstraszały kleszcze. Są one dostępne właściwie w każdej aptece, więc warto o nie zapytać.

Jeszcze jedną istotną sprawą jest kontrola swojego ciała po powrocie do domu z miejsca, w którym mogły pojawić się kleszcze. Sprawdź dokładnie całe ciało, a także włosy. Jeśli znajdziemy kleszcza, wówczas natychmiast należy go usunąć – najlepiej zrobić to pęsetą bądź grubą igłą. Miejsce po ukąszeniu natomiast dobrze jest przemyć spirytusem. Gdy kleszcz tkwi głęboko, nie zwlekaj z wizytą u lekarza.

Borelioza – powikłania

Borelioza jest niebezpiecznym schorzeniem, zwłaszcza, jeśli nie jest leczona. Wówczas, rozwijając się w organizmie człowieka, może doprowadzić do jego spustoszenia, co najczęściej wyraża się w powikłaniach.

Najbardziej groźne dla człowieka są powikłania:

  • mózgowe,
  • sercowe,
  • stawowe.

Szczególnie niebezpieczna jest neuroborelioza, która może dotykać nerwy czaszkowe, prowadząc do zapalenia samego mózgu. Neuroborelioza może również objawiać się porażeniem mięśni, może też wpędzać w depresję bądź w otępienie.

Najrzadziej występują powikłania sercowe, bowiem dotykają jedynie pięciu procent pacjentów. Powikłania te wyrażają się w nierównym biciu serca, a najgroźniejszym powikłaniem jest niewydolność serca.

Powikłania związane z układem stawowym także nie zdarzają się często.

Należy wiedzieć, iż odpowiednio wcześnie oraz właściwie podjęte leczenie boreliozy daje dużą szansę na wyzdrowienie. W przeciwnym razie choroba wywołana przez ukąszenie komara może być dla naszego organizmu bardzo niebezpieczna, a nieleczona przez długi czas może również prowadzić do wyżej wymienionych powikłań.

Leczenie boreliozy

Im wcześniej zostanie zdiagnozowana borelioza, tym lepiej. Najczęściej pojawiającym się objawem, mogącym świadczyć o rozwoju tej choroby, przenoszonej przez kleszcze, może być rumień wędrujący.

U pacjentów, u których pojawił się rumień, w początkowym stadium schorzenia najczęściej stosuje się leczenie środkami farmakologicznymi. Polega ono na podawaniu antybiotyków przez okres od jednego tygodnia nawet do kilku miesięcy. Choroba w początkowej fazie jest łatwa do wyleczenia, ale zdarza się, że antybiotyk jest niewystarczająco skuteczny, a wówczas może dojść do ponownego nawrotu boreliozy.

W czasie leczenia bardzo ważne jest wspieranie organizmu. Należy wspomagać cały układ odpornościowy, tak, aby żadna bakteria kleszcza nie miała szansy przetrwania. Dlatego lekarze bardzo często zalecają w tym okresie zwrócenie uwagi na dietę, a właściwie uzupełnienie jej w cynk, magnez, jod oraz kwas foliowy.

Do diety warto również wprowadzić warzywa o działaniu antybakteryjnym (czosnek, cebulę), warto też sięgnąć po suplementy zawierające w swoim składzie witaminy z grupy B. W aptekach można też szukać naturalnych preparatów, wspomagających działanie układu immunologicznego. W żadnym wypadku nie należy jednak rezygnować z kuracji antybiotykowej.

Jeśli mamy do czynienia z przewleką formą boreliozy, wówczas leczenie może trwać znacznie dłużej. Najcięższą formą boreliozy jest tak zwana neuroborelioza, która może nawet doprowadzić do śmierci.

W przypadku osób decydujących się na leczenie z wykorzystaniem naturalnych środków, wybór niezwykle często pada na tzw. „ziołowy protokół Buhnera” – znanego fitoterapeuty, szczególnie w świecie chorób odkleszczowych.

Objawy boreliozy

Borelioza może wystąpić w ludzkim organizmie w trzech fazach rozwoju. Każda osoba, która jednak podejrzewa u siebie to schorzenie, powinna natychmiast skonsultować się z lekarzem specjalistą.

Borelioza w początkowym stadium rozwoju jest schorzeniem dość łatwym do pokonania. Niekiedy oczywiście nie zawsze diagnozę daje się postawić tak szybko, ale w każdym razie, im wcześniej zostanie wykryta choroba, tym lepiej dla pacjenta.

Jednym z pierwszych typowych objawów dla boreliozy jest tak zwany rumień wędrujący, który najczęściej pojawia się w okresie od jednego do maksymalnie trzech tygodni po ukąszeniu przez komara, kleszcza, pchłę. Rumień występuje w pobliżu miejsca ukąszenia. Niekiedy jednak zdarza się, iż objaw ten może pojawić się w zupełnie innym miejscu, a wówczas postawienie diagnozy może być nieco trudniejsze

Zdarzają się również przypadki, kiedy rumień w ogóle nie występuje, a choroba przebiega bezobjawowo.

Do pozostałych objawów wskazujących na boreliozę można również zaliczyć szumy w uszach, wrażenie zimna, skurcze mięśni, poczucie dezorientacji. Niektórzy pacjenci narzekają ponadto na zaburzenia mowy oraz na kłopoty z widzeniem (może wystąpić tak zwane „podwójne widzenie”).

Czy objawy boreliozy można pomylić z czymś innym?

Niestety wyżej wymienione symptomy mogą być kojarzone z wieloma innymi schorzeniami, z tego więc względu, wykrycie boreliozy nie jest łatwe. Warto też wiedzieć, że borelioza jest schorzeniem wielonarządowym, więc może atakować wiele narządów naraz. Choroba ta jednak w zdecydowanej większości przypadków rozwija się dość aktywnie. Jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte w odpowiednim czasie, wówczas mogą pojawić się również dolegliwości związane ze stawami, zapalenie skóry czy przewlekłe zmęczenie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *